Kalmiya breëblaar en ander spesies: beskrywing met foto

Loading...

Die luukse struike van blomkalsium word in byna elke Franse, Engelse, Duitse, Kanadese, Kalifornië en Florentynse tuine aangetref. Dit is 'n waardige versiering, wat tweede is vir Rhododendron in sy skoonheid. Vir Oekraïens tuiniers is hierdie immergroen meerjarige nog steeds 'n aanloklike en geheimsinnige raaisel wat selde in private versamelings, botaniese tuine en kweekhuise gevind word.

Wat om te kies vir jou webwerf, watter soorte en rasse van kalsium bestaan, wat hulle in plant en versorg - ons sal dit later in die artikel vertel.

  • Kalmiya breëblaar (berglauier)
  • Smal-leaved kalm (skape laurier)
  • Klein blaar kalmiya
  • Kalmya baie-leaved
  • Kalmiya boxwood

Kalmiya breëblaar (berglauier)

Kalmia latifolia (Kalmia latifolia) is een van die mooiste spesies van hierdie immergroen boomstruik. In die wild word die plant slegs aangetref in die tropiese breedtegrade van die Verenigde State van Amerika. Sommige van sy gekweekte variëteite kan aanpas by die subtropiese klimaat van Eurasië.

Weet jy? Calmia het sy naam ter ere van die Sweedse professor Pierre Calma, wat in die middel van die XVIII eeu die eerste pogings gemaak het om houtagtige plante uit die Noord-Amerikaanse vasteland op Europese lande te kweek.

In kultuur is die breëblaar spesies kalsium sedert 1734 verskyn. En vandag versier dit die tuin en park sones van Groot-Brittanje, Duitsland, Italië, Oostenryk, sowel as die suid-oostelike gebiede van Tsjeggië en Pole. Die plant verdra nie harde winters niedus, in die koue seisoen, vereis dit 'n spesiale skuiling in die vorm van 'n warm hout of houtraam. Ervare tuiniers waarsku van onaangename verrassings waarmee die blom in 'n oop grond kan beeindig.

Die volgende struike het goeie dekoratiewe eienskappe: budleya, rhododendron, weigela, forsythia, silwerweefsel, karyopteris, Kanadese rose, lila, spirea, panicle hortensia, Japannese kweepeer, meidoorn, rooskool, wierook, bokhout, jeneverbes.

Buitendien is hierdie uitsig 'n wye struik met 'n spreidende kroon, hoogte en breedte van een en 'n half tot drie meter. In die omgewing is die grootte 12 m. Vir kultuur is elliptiese blare kenmerkend, wat baie soos laurier lyk.Danksy hulle het Calmia sy tweede naam "berg laurier" ontvang. Elke plaat het 'n lengte van 10 tot 50 cm. Die blare is geel onder en donkergroen hierbo. In die middel van die somer is die struik dik bedek met ligte pienk piering-vormige blomme, elk sowat 3 cm in deursnee. Hul voetstukke (dikwels 250 stukke) word versamel in luukse bloeiwyses wat op die top van die lote geleë is. Gedurende die blom bedek hulle die kroon heeltemal, draai die struik in 'n fantastiese bal delikate blomblare en donker helmknoppies.

Weet jy? Kalmiya breëblaar verskil ingewikkelde struktuur van blomme, waardeur hulle kruisbestuiwing kan maak. As gevolg van die filamente gebuig in 'n boog en die blare wat lyk soos sakke, vind hierdie proses plaas sonder die insekintervensie. Tydens die opening van die knoppe reguit die meeldrade, en die helmknoppe gooi tans stuifmeel deur die oop gapings.

Kalmiya breëblaar is die veeleisendste om te plant en versorg. Haar grille is 'n pynlike reaksie op oorplantings, vereistes vir die fisies-chemiese eienskappe van die grond en vog in die lug. Daarom is die plant tevergeefs beter om nie te pla nie.Onmiddellik besluit op 'n permanente plek vir hom. In die tuin verkies die struik los en voedsame substrate met 'n suur en effens suur pH in goed beligte gebiede. In die hitte benodig hy oorvloedige water en besproeiing van die kroon. Telers kon baie vorme van hierdie tipe kalsium verbeter. Die verskeidenheid verskeidenheid en kleurreeks is asemrowend. Elke nuwe skepping wil opgesom word deur die enkele woord "Ek wil." Van die hele reeks in ons tuine voel die volgende variëteite meer gemaklik:

  • elf - Kompakte dwergstruik, tot 70 cm in hoogte met wit en pienk blomme;
  • Carousel - onderskei deur helderrooi versiering op blomblare;
  • lint - blomme met ligte skarlakenknoppe, waarin die donker maroenbasis
  • Swart labe - Die hoogte van hierdie struik bereik 1.3 m, en die blomme staan ​​uit met blomblare en 'n donkerbruin keel;
  • Bullseye - Hierdie variëteit word gekenmerk deur persknoppies, waarin die wit keel en rand.

Weet jy? Kalmiya breëblaar amptelik erken as 'n simbool van Connecticut.

Smal-leaved kalm (skape laurier)

Kalmia angustifolia (Kalmia angustifolia) is minder elegant in vergelyking met die vorige spesie,maar tog word dit deur plantkundiges geklassifiseer tot hoogs dekoratiewe blomplante van Noord-Amerikaanse oorsprong. In hul eie omgewing is immergroen struike tot 2 m hoog gevind op boskante en ondergroei. In kultuur het die spesie in 1736 verskyn. Maar aanvanklik is dit genoem "hamedafne narrow-leaved." Die huidige naam van die blom is slegs 17 jaar later van Carl Linna ontvang. Vandag het die kultuur erkenning gekry van tuiniers in die Verenigde State, Kanada, Frankryk, Engeland, Duitsland, België, Pole, Denemarke en Tsjeggië.

Buitendien is dit 'n lae plant met kragtige, lignified stamme in hoogte van 1 tot 1.5 m. Die versiering is baie elegante trechtervormige blomme wat in sambreelvormige borsels versamel word, en langwerpige grasies. Elke blaarplaat is ongeveer 6 cm lank. Dit is donkergroen van bo af, en ligte skakerings met 'n ligte rokerige skaduwee is van onder af. Blomme in deursnee bereik sowat 1,5 cm en meng in digte bloeiwyses van delikate wit en pienk kleure gedurende die maand 'n fantastiese atmosfeer in die tuin. Hierdie bos sal maklik in enige landskapargitektuur pas en die terrein voldoende versier. Die smalblaar spesies is meer aangepas by die toestande van gematigde klimaat breedtegrade.

Dit is belangrik! Kalmiya is 'n giftige plant.Die stingels, blare en blomme, as gevolg van die ingeslote glikosiede van andrometoksien, moet in geen geval in kontak wees met die slymvliese van die menslike liggaam nie. Elke keer nadat jy die struik aangeraak het, was jou hande deeglik en wanneer jy in die tuin werk, vermy kontak met die blom met die gesig.

Volwasse plante van smalblaar kalsiumplant word selde bevries, en jong eksemplare benodig 'n spesiale skuiling vir die winter. Dikwels is turf of droë blare in boomstompe genoeg om die oes te oorwinter. Vir sy landing is halwe skaduwee gebiede ideaal, ver van die heersende trekke, noordwinde en laaglande. Dit is beter om suur substrate te kies met genoeg voedingstowwe.

Sulke giftige plante soos 'n koepel, 'n wolfbei, 'n badpak, 'n herfs krokus, 'n dodder, 'n bessiebessie, 'n rue, botterstoppies, 'n wilde roseum van 'n moeras, word nie net in tuine gekweek nie, maar ook in tradisionele medisyne gebruik.
Onder die variëteite is gewild:

  • alba - Lae kompakte bos met wit blomme;
  • compacta - 'n dwerg verskeidenheid smalblaar kalsium, wat gekenmerk word deur half-meter lignified stamme en ligte rooi knoppe;
  • Purpurflor - dit word onderskei deur koppie donker pers blomme en kort stingels;
  • rubra - stadige groeiende verskeidenheid, wat gekenmerk word deur die deursnee en hoogte van die bos op 1 m, asook versadigde rooi knoppies.

Klein blaar kalmiya

Kleinblaar kalmia (Kalmia microphylla) is wyd bekend aan inwoners van die westelike state van Amerika en Sentraal-Kanada, waar dit vandaan kom. Die immergroen struike in die wild versprei ver na die Noorde, na die Arktiese Sirkel. Hulle kan gevind word op die heide steppe, waar suur nat grond.

Dit is belangrik! Die meeste kalsiumsorte in die winter en lente reageer baie pynlik om sonlig te gee.

Buitendien is dit 'n middelstruikstruik met stingels tot 2 m hoog, sterk uitgestrekte takke, wat groen en swaar kroesig is aan die begin van ontwikkeling, en word glad en bruin wanneer dit matig rypword. Die blare op die plant is styf, lansetvormig, met gekrulde punte. Kleine-geblawe calmia is maklik om met multi-blaar gemeng te word. Dit is moontlik om die eerste tipe van die tweede te onderskei deur pienk en bloedrooi, UV-vormige borsels, wat bestaan ​​uit blomme wat soos klokke lyk. As 'n reël het hulle 5 kroonblare, tussen wie die meeldrade geleë is.

Kalmya baie-leaved

Kalmia polifolia (Kalmia polifolia) in die alledaagse lewe word die "moeraslaurier" genoem, wat verklaar word deur die natuurlike omgewing van die plant.

In die natuur kan dit gevind word in koue vleilande vanaf Newfoundland tot Hudson Bay.

Dit is belangrik! Om die substraat op die terrein te verbeter waar die kalsiumaanplanting beplan word, beveel kenners aan om 3 dele turf- en blaargrond te meng, en voeg ook 1 gedeelte naaldvullis en riviersand by. Dit is raadsaam om minerale komplekse kunsmisstowwe by die substraat te voeg teen 1 eetlepel per plantkuil.

Nie alle wetenskaplikes herken hierdie soort calmia nie. Sy ondersteuners onder die onderskeidende eienskappe wys op 'n sterk goed ontwikkelde wortelstelsel van 'n struik, 'n immergroen netjiese kroon, wat in die deursnee nie meer as 60 cm bereik nie. Stygende stamme van 'n kultuur is effens bokant 'n halwe meter.

'N Spesifieke kenmerk van die meervoudige spesies is die pers bas op jong takke, en tot die mate van veroudering word dit grys. Die blare van die struik verskil van die bogenoemde spesies deur sy klein grootte en sy digtheid. As gevolg van die digte biomassa is die kompakte kroon meer afgerond, wat die kultuur 'n spesiale versiering gee. Aan die bokant van die takke is enkelrooi blomme in die vorm van klokke.Die struik begin vroeg in April vroeger as sy gemeenskap. Die groei is baie stadig.

Kalmiya boxwood

Die eienaardigheid van bokhout Kalmia (Kalmia buxifolia) is die sterk variasie van die plant se uiterlike voorkoms. Dit kan 'n struik wees, hoogte van 20 cm tot 1 m met teenoorgestelde of alternatiewe blare. Die vorm van die blaarplaat kan ook anders wees: in sommige monsters is dit ovoid in ander, die lansolaat is verleng. In alle gevalle is die lengte van die blare nie meer as 1,4 cm nie.

Dit is belangrik! Wanneer dit ingeneem word, verlaag giftige enrometoksien die hart, help laer bloeddruk, en veroorsaak ook respiratoriese edeem, duiseligheid, braking en disfunksie van die spysverteringstelsel.

Paraplu bloeiwyses is dig op die takke, wat bestaan ​​uit 18 individuele blomme van wit of skarlaken kleur. Die gebied van kultuur is die oostelike kusgebiede van die Verenigde State van Amerika. Die struik is heeltemal onaangenaam vir die grondkenmerke, want in hierdie aspek is dit so onvoorspelbaar soos in sy voorkoms. In die natuur verkies sommige monsters sanderige vlaktes, terwyl ander die rotse en bergwoude verkies.In die tuin sal so 'n blom sekerlik gemaklik wees op 'n los substraat verryk met kunsmis en suur. Plantkundiges onderskei slegs 8 spesies kalsium, en daar is baie oop vrae hieroor. Maar blomme kies onherroeplik breëblaar- en smalblaar spesies vir hul erwe. Hulle word beskou as die mees belowende en natuurlik dekoratiewe. So voel vry om 'n blom na jou smaak te kies en dit te geniet, sodat dit jou met sy onbeskryflike skoonheid sal verlustig.

Loading...